حتا اگه رونالدو تو بازی ادم زیاده‌خواهی باشه، و مدام تلاش میکرده رو برندینگ خودش کار کنه و نه رو کار تیمی؛

جا نداشت اون همه هم‌تیمی در بازی اخرش چنین بی‌رحمانه طرد و ترکش کنن. به حدی که حتا یک نفر پیش قدم در اغوش کشیدنش نشه.

اما آرژانتین، همیشه قهرمان‌پرور و منسجم بوده. همیشه به پیشکسوتش احترام گذاشته و در پررنگ‌کردنش موثر بوده. مسی نه، مارادونا. تیم پرتغال حداقل میتونست به این فکر کنه قبل از رونالدو کی اصن ما رو میشناخت؟؟! و حالا پرتغال بعد از رونالدو رو هم خواهیم دید. قطعا تیمی مهجور، مغفول و مسکوت خواهد بود.

غصه نخوریا کریستیانو

تو ذات ملت‌ها رو به خوبی در تقابل با هم قرار دادی: من حس میکنم تا قبل از همه این‌ها هم، کار برای مسی در مسیر مسی شدن؛ راحت از رونالدو پیش از رونالدو شدن بوده.